امام شناسي(٢٥)/ شباهت امام عصرباپيامبران قسمت دوم
درس بيست و پنجم امام شناسي
 
دعای فرج که با عبارت «الهی عظم البلاء» آغاز می شود، از دعاهایی است که
از امام زمان (عج) نقل شده است. امام این دعا را به فردی که در زندان بود یاد
می دهند و آن مرد با خواندن آن از زندان رهایی می یابد.
این دعا را هر روز بخوانید در هر ساعتی که توانستید:
 
 
(البلد الامین، ص ۶۰۷؛ به نقل از عرض نیاز به درگاه بی نیاز، گردآوری موسسه ی موعود عصر، ۱۳۸۸، صص ۲۳۳-۲۳۴)
 
 
 
اِلهی عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفآءُ وَ انْکَشَفَ الْغِطآءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجآءُ وَ
ضاقَتِ الاَْرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمآءُ وَ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَ اِلَیْکَ الْمُشْتَکی
وَ عَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِی الشِّدَّةِ وَ الرَّخآءِ .....
 
خدایا!
بلا و مصائب ما بزرگ شده و بیچارگی ما بسی روشن و پرده از روی کاربرداشته شد
و امیدم نا امید شد و زمین (با همه ی پهناوری اش) بر ما تنگ آمد؛
(علم امامت و وحی نبوت) رحمتش از ما منع گردید و تنها توئی یاور و معین ما
و مرجع شکایت ما و یگانه اعتماد ما! در هر سختی و آسانی بر لطف تو است .......
 
@شباهت امام  عصربا پيامبران (ع)قسمت دوم
 
@شباهت به حضرت آدم(ع):
 
خداوند متعال حضرت آدم را خلیفه خود در تمام زمین قرار داد و در قرآن مجید درباره او
 
چنین فرموده است:
 
« انی جاعل فی الارض خلیفه »4
 
من در زمین جانشین خواهم گماشت.
 
هم چنین خداوند امام زمان را نیز خلیفه خود در روی زمین قرار خواهد داد.
 
چنان که خداوند متعال می فرماید:
 
« وعد الله الذین آمنوا منکم و عملوا الصالحات لیستخلفنهم فی الارض ... »5
 
خدا کسانی از شما را که ایمان آورده اند و کار های شایسته کرده اند وعده داده است که
 
حتما آنان را در این سرزمین جانشین خود قرار دهد.
 
ذیل آیه شریفه امام صادق فرمودند که او قائم آل محمد است و هنگام ظهورش در مکه معظمه 
 
دست بر صورت خود می کشد و می گوید:
 
« و قالوا الحمد لله الذی صدقنا وعده و اورثنا الارض نتبوا من الجنه حیث نشاء فنعم اجر العاملین »6
 
حمد و ثنا مخصوص خداوندی است که وعده اش را در حق ما تحقق بخشید و ما را وارث
 
زمین گردانید. از بهشت هر کجا بخواهیم مسکن می گزینیم که پاداش عمل کنندگان چقدر
 
نیکو است.
 
و در حديث مفضل آمده كه خروج مي‌كند در حالي‌كه ابري بالاي سرش سايه افكنده و در آن 
 
منادي ندا مي‌كند:
 
اين، مهدي، خليفة خدا است از او پيروي كنيد.
 
١٢از پيامبر(ص) نقل شده كه فرمود:
 
آدم(ع) آنقدر بر فراق بهشت گريست تا اين كه  (اشك) از دو گونه‌اش مانند آبراه‌ هايي
 
جاري شد.7
 
از امام صادق(ع) نيز همين معني روايت شده است.8
 
حضرت قائم(ع) نيز، مانند آدم، گريه بسيار دارد،
 
 چنانكه در زيارت ناحيه از آن حضرت است كه، خطاب به جدش، حسين(ع) مي‌گويد:
 
شب و روز برايت ندبه مي‌كنم و به جاي اشك بر تو خون مي‌گريم.
 
دربارة آدم، آيه نازل شده كه:
 
و عَلَّمَ آدَمَ الاَسماءَ كفلَّها.9
 
خداوند تمام اسم‌ها را به آدم تعليم فرمود:10
 
و اما قائم، خداوند آنچه به آدم آموخت به او نيز آموخته و اضافه بر آن هم مطالب ديگري 
 
آموخته است، چه اينكه آدم بيست و پنج حرف از اسم اعظم را آموخته بود ـ
 
چنان‌كه در حديث آمده استـ و پيغمبر اكرم(ص) هفتاد و دو حرف از آن را آموخت، و تمام 
 
اموري كه خداوند متعال به پيامبرش داده، به اوصياي آن حضرت نيز داده شده تا به مولاي
 
ما حضرت قائم(ع) نوبت رسيد.
 
و در خبر صحيح ثقة اسلام كليني از حضرت ابي عبدالله صادق(ع) مروي است كه فرمود:
 
آن علمي كه به آدم(ع) نازل شد ديگر برداشته نشد، و هيچ عالمي نمرده مگر اينكه علمش را
 
به ارث گذاشته است؛ زمين، بدون عالم باقي نمي‌ماند.11
 
آدم، زمين را با عبادت خدا زنده كرد، پس از آنكه جنيان با كفر و طغيانشان آن‌را ميرانده بودند.
 
قائم(ع) نيز زمين را با دين خدا و عبادت و عدالت و برپايي حدودش زنده خواهد كرد، بعداز 
 
مردن آن به كفر و معصيت اهل زمين.
 
در بحارالأنوار از حضرت ابوجعفر(ع) دربارة آية  فيحي اْلاَرْضَ بَعْدَ مَوْتها.12
 
[خدا] زمين را پس از مردنش زنده مي‌كند، آمده كه فرمود:
 
خداوند عزوجل به وسيلة قائم(ع) زمين را بعداز مرگش زنده مي‌گرداند.
 
منظور از مرگ آن، كفر اهل آن مي‌باشد كه كافر در حقيقت مرده است.13
 
و در وسائل الشيعه دربارة همين آيه آمده است كه حضرت موسي بن جعفر(ع) فرمود:
 
به وسيلة باران احيا نمي‌كند، بلكه خداوند مرداني برمي‌انگيزد كه عدالت را زنده مي‌كنند،
 
 و زمين به خاطر احياي عدالت زنده مي‌شود، و به درستي كه اگر يك حد در زمين برپا شود، 
 
سودمندتر است از چهل روز باران.14
 
و در همان كتاب از پيغمبراكرم(ص) منقول است كه فرمود:
 
يك ساعت امام عادل بهتر است از عبادت هفتاد سال، و يك حد كه براي خدا در زمين برپا شود، 
 
سودمندتر است از چهل روز باران.15
 
با اين همه تاكي و تا چند آدم و قائم را با هم مقايسه كنم در حالي‌كه آدم به خاطر قائم خلق شد.
 
آنكه مكارم اخلاق را آفريد همه را در صلب آدم قرار داد براي امام قائم.
 
-----------
4- سوره بقره، آیه 30
 
5- سوره نور، آیه 55
 
6- سوره زمر، آیه 74
 
7- محمد باقر مجلسي، همان، ج ۱۱، ص ۲۰۴
 
8- همان، ج ۱۰۱، ص ۳۲۰
 
9- و١٠سوره بقره، آيه ۳۱
 
11- محمد بن يعقوب كليني، الكافي، ج ۱، ص ۲۲۳
 
12و١٣- سوره روم، آيه ۱۹
 
14-شيخ حر عاملي، وسائل الشيعه، ج ۱۸، ص ۳۰۸
 
15- همان
---------
اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافية والنصر واجعل من أعوانه وأنصاره آمين
 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : پنج‌شنبه 31 مرداد 1392
درس (٢٤)امام شناسي / شباهت امام عصرباپيامبران قسمت اول
درس بيست وچهارم امام شناسي
 
 
اَللّهُمَّ! صَلِّ وسَلِّمْ، وَزِدْ وبارِکْ، علي صاحبِ الدَّعوَةِ النَّبَویة، والصَّولَةِ الحیدریة، والعِصمَةِ الفاطمیة،
والحِلمِ الحَسَنیة، والشّجاعةِ الحسینیة، والعِبادةِ السَّجّادیة، والمَئِرِ الباقریة، والثارِ الجَعفریة،
والعُلومِ الکاظمیة، والحُجَجِ الرَّضویة، والجُودِ التَّقَویة، والنَّقاوَةِ النَّقَویة، والهَیبةِ العَسکَریة،
والغیبة اللهیة، القائمِ بالحَقّ، والدّاعى اِلَى الصّدقِ المطلق، کلمةِ الله، وامانِ الله،
وحجّةِ الله، القائمِ بامرِ الله، ........
 
– بار خدایا! رحمتهاى پیاپى فرست، و درودهاى خجسته خویش ارزانى دار،
بر امام بزرگوارى که صاحب دعوت محمدى است، و صولت حیدرى، و عصمت فاطمى،
و حلم حسنى، و شجاعت حسینى، و عبادت سجادى، و مفاخر باقرى، و ثار جعفرى،
و علوم کاظمى، و حُجَج رضوى، و جود تقوى، و نقاوت نقوى،و هیبت عسکرى، و غیبت الهى.
 
درصلَوات منسوب به حکیم قُدّوسى، خواجه نصیرُ الدّینِ طوسى، كه درابتدا ي بحث به آن تبرك جستيم
،حضرت مهدى(علیه السلام)، با ویژگیهاى پدران خویش نیز، توصیف شده است.
 
آنچه خوبان همه دارند تو تنها دارى
 
@شباهت  امام عصربا پيامبران (ع)قسمت اول:
 
انسان، عُصاره ی عُصاراتِ کائنات است. انبیا و اولیا، عصاره ی انسان وانسانیتند. 
 
ومهدى(علیه السلام)، عصاره انبیا و اولیاست. این است که میان او و پیامبران بجز امر (غیبت)- 
 
شباهتهاى دیگرى نیز هست، و پاره اى از ویژگی هاى پیامبران در مهدى (علیه السلام) متجلّى 
 
است.
 
وى، مهدى، ولى اعظم، و سرّ اکبر است. او ذخیره الهى، وبقیةُ الله، وخلاصه تجلّیات گذشته 
 
است. اگر ذخایر وامکانات پیامبران سَلَف، در نزد او باشد، اگر همه اسرار جهان پیش او 
 
مکشوف بوَد، اگر ودایع اولیا در خدمت او گرد ید، همه درست است و به جا. در احادیث، 
 
خصوصیاتى از پیامبران یاد شده است، که در قائم آل محمد(صلى الله علیه وله وسلم) هست
 
در روايتي كه شيخ اجل محمد بن الحسن الحر عاملي در كتاب إثبات الهداة بالنصوص و 
 
المعجزات از كتاب إثبات الرجعة فضل بن شاذان به سند صحيح آورده، چنين مي‌خوانيم:
 
از امام صادق(ع) است كه فرمود:
 
هيچ معجزه‌اي از معجزات انبيا و اوصيا نيست مگر اينكه خداوند تبارك و تعالي مثل آن‌‌را 
 
به‌دست قائم(ع) ظاهر مي‌گرداند تا بر دشمنان، اتمام حجت كند 
 
و نيزعلامه مجلسي در بحارالأنوار حديثي از مفضل بن عمر از امام ابوعبدالله صادق(ع) نقل 
 
كرده كه فرمود:
 
و در آن هنگام آقاي ما قائم(ع) به خانه خدا تكيه زده مي‌گويد:
 
 اي مردم هركس مي‌خواهد آدم و شيث را ببيند، بداند كه من آدم و شيث هستم،
 
و هركس كه مي‌خواهد نوح و فرزندش سام را ببيند، بداند كه من همان نوح و سامم،
 
 و هركس مي‌خواهد ابراهيم و اسماعيل را ببيند، بداند كه من همان ابراهيم و اسماعيل 
 
مي‌باشم،
 
 و هركس مي‌خواهد موسي و يوشع را ببيند، من همان موسي و يوشع هستم،
 
 و هركس مي‌خواهد عيسي و شمعون را ببيند، من همان عيسي و شمعون هستم،
 
و هركس مي‌خواهد محمد(ص) و اميرالمؤمنين را ببيند، بداند كه من همان محمد و اميرالمؤمنين 
 
هستم،
 
 و هركه مي‌خواهد حسن و حسين را ببيند، بداند كه من همان حسن و حسين مي‌باشم،
 
و هر كه مي‌‌خواهد امامان از ذرية حسين را ببيند، بداند كه من همان ائمه اطهار هستم. دعوتم 
 
را بپذيريد و به نزدم جمع شويد كه هرچه گفته‌اند و هرچه نگفته‌اند را به شما خبر مي‌دهم.2
 
اين حديث، دلالت دارد بر اينكه تمام صفات انبياي عظام و مكارم ائمة اطهار(ع) در وجود امام 
 
زمان ما ـ أرواحنا فداه ـ جمع است و از آن حضرت بروز مي‌كند،
 
و نيز روايتي كه قبلاً از پيغمبر اكرم(ص) آورديم كه نهمين آنها قائمشان است و او ظاهر و باطن 
 
آنها است، بر اين معني دلالت مي‌كند.
 
همچنين شيخ صدوق در كتاب كمال‌الدين به سند خود از ابوبصير روايت كرده كه گفت:
 
شنيدم حضرت ابوعبدالله صادق(ع) مي‌فرمود:
 
 سنت‌هاي پيغمبران(ع) و آنچه از غيبت‌ها برايشان واقع شد، در قائم ما اهل البيت نيز به‌طور 
 
كامل و صددرصد واقع خواهد شد.
 
ابوبصير گويد: عرض كردم يابن رسول‌الله، قائم شما اهل البيت كيست؟
 
فرمود: اي ابوبصير، او پنجمين از نسل فرزندم موسي است، او فرزند بهترين كنيزان است، 
 
غيبتي خواهد داشت كه در آن باطل‌كيشان به ترديد مي‌افتند، سپس خداوند عزوجل او را آشكار 
 
مي‌كند و به‌دست او شرق و غرب زمين را فتح مي‌نمايد و روح‌‌الله، عيسي بن مريم، از آسمان 
 
فرود مي‌آيد و پشت سرش نماز مي‌خواند... .3
 
1- شیخ حر عاملی، اثبات الهداه، ج ۷، ص ۳۵۷
 
2- محمد باقر مجلسي، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۹
 
3- شيخ صدوق، كمال الدين، و تمام النعمه، ج ۲، ص ۳۴۵
 
ادامه دارد.....
 
 
اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافية والنصر واجعلنی من أعوانه وأنصاره آمين
 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : پنج‌شنبه 31 مرداد 1392
درس (٢٣)امام شناسي/ ذكر ((وَعجل فرَجَهم))دراحاديث آمده است يا خير؟
درس بيست وسوم امام شناسي
 
 @پاسخ به يك برسش : 
 
برخی می ‏پرسند :
 
آیا در احادیث معصومان(ع) وارد شده و مَنصوص است و یا از چیزهایی است که
 
علاقه‏ مندان و ارادتمندان به امام زمان(ع)، خودشان، پس از صلوات، آن را اضافه کرده ‏اند؟
 
در پاسخ به این پرسش، به حدیث زیر توجه کنید که امام صادق(ع) می‏فرمایند:
 
“مَنْ قالَ بَعدَ صَلوةِ الْفَجْرِ و بَعدَ صَلوةِ الظُّهرِ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد و اَلِ مُحَمَّد و عَجِّل فَرَجَهُمْ لَمْ 
 
یَمُتْ حَتّی یُدْرِکَ الْقَائِمَ مِن اَلِ مُحَمَّد صلی الله علیه و آله و سلم؛
 
هر کس پس از نماز صبح و نماز ظهر بگوید:
 
 “اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم”،
 
از دنیا نمی‏رود مگر آن که قائم آل محمد(ص) را درک می‏کند.
 
 سفینة البحار، حاج شیخ عباس قمّی، ج ۲، ص۴۹.
منبع: شبستان
 
اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافية والنصر واجعلنی من أعوانه وأنصاره آمين


|
امتیاز مطلب : 91
|
تعداد امتیازدهندگان : 23
|
مجموع امتیاز : 23
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : پنج‌شنبه 31 مرداد 1392
درس (٢٢)امام شناسي/ سيماي ظاهري امام قسمت دوم

 

درس بيست ودوم امام شناسي
 
 اَلسَّلامُ عَلى مَحاَّلِّ مَعْرِفَةِ اللَّهِ
 
وَمَساكِنِ بَرَكَةِ اللَّهِ
 
وَمَعادِنِ حِكْمَةِ اللَّه
 
هِوَحَفَظَةِ سِرِّ اللَّه
 
وَحَمَلَةِ كِتابِ اللَّه
 
 وَاَوْصِياَّءِ نَبِىِّ اللَّهِ وَذُرِّيَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ
 
يكي از مهم ترين و با ارزش ترين وجوه اتقان و استحكام زيارت جامعه كبيره ، عنايت خاصّ 
 
حضرت ولي عصر (عج) به آن است . 
 
علّامه محمّد تقي مجلسي – پدر علّامه محمّد باقر مجلسي – در شرح« من لايحضره الفقيه 
 
شيخ صدوق »در ذيل اين زيات مي گويد:
 
«چون به نجف مشرّف شدم، براي اينكه لياقت تشرّف به حرم علوي را پيدا كنم ، تصميم گرفتم 
 
كه چند روزي عبادت كنم . روزها در مقام مقائم و شب ها در رواق مطهّر مشغول بودم . 
 
شبي در عالم مكاشفه « حضرت بقيّه الله عجّل الله تعالي فرجه الشريف » را در حرم پدر 
 
بزرگوارش ديدم. فردا به« سرّ من رأي» مشرف شدم و چون وارد حرم شدم مهدي روحي فداه
 
آن پاره ماه آنجا بود . 
 
ايستادم و از دور به طور مدّاحي و در حالي كه با انگشت ، اشاره به او مي كردم ، زيارت 
 
جامعه را خواندم . 
 
فرمودند : بيا جلو . ابهّت و عظمت او مانع مي شد، تا بالاخره جلو رفتم. به من تلطّف كرد و 
 
فرمود : «نعم الزياره هذه» .
 
يعني : خوب زيارتي است اين زيارت. 
 
گفتم : از جدّتان مي باشد. و اشاره به قبر مطهّر امام هادي (عليه السلام) كردم. فرمودند: بلي 
 
از جدّم صادر شده است .» 
 
از اين جهت علّامه مجلسي دوم درباره اين زيارت مي فرمايد : «صحيح ترين زيارات از نظر 
 
متن و سند ، زيارت جامعه كبيره است. »
 
( زندگاني چهارده معصوم – آيت الله حسين مظاهري – انتشارات پيام آزادي – تهران 1381- چاپ هفتم- ص 193.)
 
و نيز مرحوم محدّث نوري صاحب كتاب نجم الثاقب ، حكايت تشرّف سيّد حسن رشتي ، خدمت 
 
امام عصر (عج) رانقل كرده است كه«... سپس آن حضرت (عج) دست مبارك را بر زانوي من 
 
گذاشت و فرمود: شما چرا نافله نمي خوانيد؟ 
 
سه مرتبه فرمود : نافله ، نافله، نافله. و باز فرمود : شما چرا عاشورا نمي خوانيد ؟ سه مرتبه 
 
فرمود: عاشورا ، عاشورا ، عاشورا .و بعد فرمود: شما چراجامعه نمي خوانيد ؟ و سه مرتبه 
 
فرمود : جامعه، جامعه، جامعه» .
 
( نجم الثاقب- محدّث نوري – انتشارات علميّه اسلاميّه – حكايت 70-ص342.)
 
مرحوم حاج شيخ عباس قمي نيز اين حكايت را در مفاتيح الجنان به نقل از استادش يعني 
 
محدّث نوري آورده است .
 
علّامه محمّد تقي مجلسي در جلد پنجم كتاب « روضه المتّقين » مي گويد : «من در رؤياي حقه 
 
اي ، امام رضا (عليه السلام) را زيارت كردم . مشغول خواندن زيارت جامعه بودم كه حضرت به 
 
من فرمود: احسنت ، احسنت . 
 
يعني هم زيارت جامعه را تحسين كردند و هم مرا كه در خدمت ايشان اين زيارت را مي خواندم. » 
 
( نسيم معرفت- حسين گنجي- ص3)
 

@ سيماي ظاهري امام : قسمت دوم

 
برخي از رواياتي كه در اين زمينه وارد شده، به شرح زير است:
 
ب) رواياتي كه خصال و سيماي امام مهدي‏ (ع) را به تفصيل بيان كرده و ويژگي‏هاي آنحضرت 
 
را يك به يك برشمرده‏اند. 
 
برخي از رواياتي كه در اين زمينه وارد شده، به شرح زير است:
 
١. پيامبر گرامي اسلام(ص)، امام مهدي(ع) را شبيه خود معرفي كرده، در توصيف او 
 
مي‏فرمايد:
 
 پدر و مادرم به فداي او كه هم نام من، شبيه من و شبيه موسي، زاده عمران است.
 
 بر [بدن] او نوارهايي [جامه‏ هايي] از نور است كه از شعاع قدس است.6
 
-٢. آن حضرت در روايت ديگري در توصيف چهره فرزندش، امام مهدي‏(ع) مي‏فرمايد:
 
مهدي از فرزندان من است. چهرة او مانند چهره ماه درخشنده است.7
 
٣-پيامبر اعظم‏(ص) در روايتي پيشاني و بيني امام مهدي‏(ع) را اين‏گونه توصيف مي‏كند: 
 
مهدي از من است، پيشاني گشاده و بيني كشيده دارد.8
 
 
٤-باتوجه به همه ويژگي‏هاي يادشده است كه پيامبر اسلام‏(ص) در وصف امام مهدي‏(ع) 
 
مي‏فرمايد: مهدي، طاووس اهل بهشت است.9
 
٥-امام باقر(ع) از پدرش و جدش روايت مي‏كند كه روزي امام علي‏(ع) در حالي كه بالاي منبر 
 
بود، فرمود: از فرزندان من در آخرالزمان، مردي ظهور مي‏كند كه رنگ [صورتش] سفيد متمايل 
 
به سرخي و سينه‏اش فراخ و ران‏هايش ستبر و شانه‏هايش قوي است و در پشتش دو خال 
 
است، يكي، به رنگ پوستش و ديگري، مشابه خال پيامبر اكرم‏(ص).10
 
٦. امام رضا(ع) نيز در بيان صفات و ويژگي‏هاي امام عصر(ع) مي‏فرمايد:
 
قائم كسي است كه در سن پيرمردان و با چهرة جوانان قيام كند و نيرومند باشد تا بدانجا
 
كه اگر دستش را به سوي بزرگ‏ترين درخت روي زمين دراز كند، آن را از جاي بركند و اگر
 
بين كوه‏ها فرياد برآورد، صخره‏ هاي آن فروپاشد.11
 
٧.حضرت رضا(ع) در روايت ديگري، در پاسخ اباصلت هروي كه از ايشان پرسيد:
 
«نشانه‏ هاي قائم شما هنگام ظهور چيست؟»
 
مي‏فرمايد: نشانه‏اش اين است كه در سنّ پيري است، ولي منظرش جوان است، به گونه‏ اي كه 
 
بيننده مي‏پندارد چهل ساله يا كمتر از آن است.
 
نشانه ديگرش آن است كه به گذشت شب و روز پير نشود تا آنكه اَجَلش فرا رسد.12
 
 «علي بن ابراهيم بن مهزيار اهوازي» كه بيست مرتبه به شوق ديدار مولايش ـ امام مهدي(ع) ـ 
 
به حج مشرف شد و سرانجام به آرزوي خود دست يافت، در گزارش ديدار خود، آن حضرت را 
 
اين گونه توصيف مي‌كند.
 
 او ميانه بالابود، نه بسيار بلند قد و نه بسيار كوتاه قد. صورتي گرد، سينه‏ اي فراخ، پيشاني 
 
سفيد و ابرواني به هم پيوسته داشت.
 
بر گونه راست او خالي بود؛ چون دانه مشك كه بر قطعه عنبر ساييده باشد.13
 
٨- «ابراهيم بن مهزيار» نيز كه به شرف ملاقات امام مهدي‏(ع) رسيده است، در بيان خصال 
 
آن امام مي‏گويد: او جواني نورس و نوراني و سپيد پيشاني بود با ابرواني گشاده و گونه‏ ها و 
 
بيني كشيده و قامتي بلند و نيكو چون شاخه سرو. گويا پيشاني‏اش ستاره‏اي درخشان بود و 
 
برگونه راستش، خالي بود كه مانند مشك و عنبر بر صفحه‏ اي نقره‏ اي مي‏درخشيد. بر سرش، 
 
گيسواني پرپشت و سياه و افشان بود كه روي گوشش را پوشانده بود. سيمايي داشت كه هيچ 
 
چشمي برازنده‏تر و زيباتر و با طمأنينه‏ تر و باحياتر از آن نديده است.14
 
ابراهيم شفيعي سروستاني
-----------------
7. همان، ج 51، ص 91.
 
8. همان، ص 90
 
9.علامه مجلسي، همان، ج 51، ص 91.
 
10.شيخ صدوق، همان، ج2، باب 57 ، ص 560 ، ح 17.
 
11. همان، ج 2، باب 35، ص 69 ، ح 8 .
 
12. همان، باب 57 ، ص 558 ، ح 12.
 
13. علامه مجلسي، همان، ج 52، .
 
14.شيخ صدوق، همان، ج 2، باب 43، صص 180 و 181.
 
------------
اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافية والنصر واجعل من أعوانه وأنصاره آمين
 
 
 


|
امتیاز مطلب : 100
|
تعداد امتیازدهندگان : 27
|
مجموع امتیاز : 27
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : پنج‌شنبه 31 مرداد 1392
درس (٢١) امام شناسي/ سيماي ظاهري امام قسمت اول
درس بيست ويكم امام شناسي
 
يا مولا يا صاحب الزمان !
 
مي دانم که به فرياد من مي رسي ، روزي که زمزمه اي ضعيف ، برايم با مرگ برابر مي شود .
 
وقتي که فريادم از درون پرالتهابم مي جوشد که :
 
" اللهم ارني الطلعة الرشيدة والغرةالحميدة . . . "
 
و در آن دم که اشک امان از کفم مي ربايد . از خدا تو را طلب مي کنم ، باز هم :
 
" اکحل ناظري بنظرة مني اليه "
 
 اشکم ، ره زلال عشق آسماني حق را مي جويد ، و آن عشق ، تو هستي که
 
" انهم يرونه بعيداً و نراه قريبا " .
 
. . . و ما ، منتظران خاکي تو ، اي مهمان آسماني ، تو را قريب مي بينيم و حضورت را ، ما ،
به دعاي سحرگاه خود دلخوشيم که با زبان زميني از خداي بزرگ آسماني  
" عجل لوليک الفرج " را طلب مي كنيم.
 
@ سيماي ظاهري امام : قسمت اول
 
نويسنده ارجمند كتاب «مكيال المكارم»، در بخش چهارم كتاب خود، جمال و زيبايي حضرت 
 
مهدي(ع) را يكي از ويژگي‏هاي آن حضرت مي‏شمرد و مي‏نويسد:
 
«بدان كه مولاي ما حضرت صاحب‏الزمان(ع)، زيباترين و خوش صورت‏ترين مردم است؛ زيرا 
 
شبيه‏ترين مردم به پيامبر اكرم(ص) است». 1
 
از بررسي روايات و مطالعه حكايت‏هاي نيك‏ بختاني كه توفيق زيارت آن امام را يافته‏اند،  
 
برمي‏آيد كه قامت و رخسار نازنين امام عصر(علیه السلام) در كمال زيبايي و اعتدال بوده
 
 و سيماي مباركش، دل‏ربا و خيره ‏كننده است. 
 
همين قامت رعنا و رخسار دل‏ربا موجب شده است هزاران عاشق دل‏سوخته در آغاز هر صبح 
 
بازاري و التماس از خداي خود چنين بخواهند: 
 
«خداوندا! آن چهره زيبا و جمال دل‏آرا را به من بنماي و چشمان مرا با يك نظر به او روشنايي 
 

 

بخش».2 
 
از آنجا كه آشنايي بيشتر با صفات و خصال يوسف زهرا، حضرت مهدي(علیه السلام)راهي 
 
 
براي شناخت مدعيان دروغين به شمار مي‏آيد و افزون بر اين مي‏تواند موجب انس و ارتباط 
 
شيعيان با آن عزيز غايب از نظر باشد، با بهره‏گيري از كلمات معصومان(علیهم السلام) و 
 
حكايت‏هاي نقل شده از تشرّف يافتگان، به بررسي اين موضوع مي‏پردازيم. باشد تا به مصداق 
 
«وصف العيش نصف العيش»، ما هم از آن جمال دل‏آرا بهره‏مند شويم.روايات فراواني در 
 
توصيف جمال دل‏آراي آخرين حجت خدا، حضرت مهدي(علیه السلام)وارد شده است كه در 
 
مجموع آنها را به دو بخش مي‏توان تقسيم كرد:
 
الف) رواياتي كه به توصيف كلي سيرت و صورت آن حضرت، بسنده و از ايشان به عنوان 
 
شبيه‏ترين مردم به رسول خدا(ص) ياد كرده‏اند كه از آن جمله به روايات زير مي‏توان اشاره 
 
كرد:
 
1. از جابر بن عبدالله انصاري نقل شده است كه پيامبر گرامي اسلام(صلی الله و علیه و آله) 
 
فرمود:
 
«مهدي از فرزندان من است. اسم او، اسم من و كنيه او، كنيه من است. او از نظر خَلق و خُلق، 
 
شبيه‏ترين مردم به من است».3
 
2. احمد بن اسحاق بن سعد قمي مي‏گويد:
 
 از امام حسن عسكري(علیه السلام) شنيدم كه مي‏فرمود:
 
«سپاس از آن خدايي است كه مرا از دنيا نبرد تا آنكه جانشين مرا به من نشان داد. او از نظر 
 
آفرينش و اخلاق، شبيه‏ترين مردم به رسول خدا(ص) است».4
 
با توجه به اين روايات، همه خصال و صفاتي را كه در قرآن و روايات به پيامبر گرامي اسلام 
 
نسبت داده شده است، به وجود مقدس امام مهدي(ع) نيز مي‏توان نسبت داد. رواياتي كه به 
 
توصيف ويژگي‏هاي ظاهري پيامبر اكرم(ص) پرداخته‏اند، فراوانند. در اينجا به يكي از آنها 
 
اشاره مي‏كنيم.:
 
 در روايتي كه از امام محمد باقر(ع) نقل شده، ويژگي‏هاي ظاهري پيامبر خاتم چنين توصيف 
 
شده است:
 
«رخسار پيامبر خدا، سپيد آميخته به سرخي و چشمانش سياه و درشت و ابروانش به هم 
 
پيوسته و كف دست و پايش پر گوشت و درشت بود؛ بدان سان كه گويي طلا بر انگشتانش 
 
ريخته باشد. استخوان دو شانه‏اش بزرگ بود. چون به كسي روي مي‏كرد، به خاطر مهرباني 
 
شديدي كه داشت، با همه بدن به جانب او توجه مي‏كرد. يك رشته موي از گودي گلو تا نافش 
 
روييده بود، انگار كه ميانه صفحه نقره خالص، خطي كشيده شده باشد. گردن و شانه‏هايش 
 
مانند گلاب‏پاش سيمين بود. بيني كشيده‏اي داشت كه هنگام آشاميدن آب نزديك بود به آب 
 
برسد. هنگام راه رفتن محكم قدم برمي‏داشت كه گويا به سرازيري فرود مي‏آيد. باري، نه قبل و 
 
نه پس از پيامبر خدا كسي مثل او ديده نشده است».5
_________
1. سيد محمدتقي موسوي اصفهاني، مكيال المكارم في فوائد الدعا للقائم(ع)، ترجمه: سيد مهدي حائري قزويني، چاپ 
دوم: تهران، دفتر تحقيقات و انتشارات بدر، 1412 ه . ق، ج 1، ص 132. 
2. «قسمتي از دعاي عهد»، بحار الأنوار، ج 99، ص 111؛ شيخ عباس قمي، مفاتيح‏الجنان. 
3. كمال الدين و تمام النعمة، ترجمه: منصور پهلوان، چاپ اول: قم، سازمان چاپ و نشر دارالحديث، 1380، ج 1، باب 25، صص 534 و 535، ح 1. 
4. همان، ج 2، باب 38، ص 118، ح 7. 
5. الكافي، ج1، ص 443
-------__
 .اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافية والنصر واجعل من أعوانه وأنصاره آمين
 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : پنج‌شنبه 31 مرداد 1392
درس (٢٠)امام شناسي/دليل قيام هنگام شنيدن نام امام
درس بيستم امام شناسي
 
@پاسخ به يك برسش : 
 
ايستادن که فقط به هنگام شنيدن كلمه قائم -كه از القاب امام زمان ( عج ) است -
 
 انجام مي گيرد .اين عمل روش امامان قبل ازآن حضرت بوده است . و سر آن اعلام آمادگي
 
و وفاداري براي قيام به همراه آن حضرت است. 
 
(منبع: موسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر عليه السلام)
 
 بین شیعیان مرسوم  است که هر گاه یکی از نام های مبارک مولای خویش امام زمان 
 
(ارواحنا فداه) را می شنوند، روی پا می ایستند و برخی از ایشان دستان را روی سر خود
 
قرار می دهند.
 
علت این کار احترام به امام زمان (ارواحنا فداه) و عمل به روایات معصومین (علیهم السلام)
 
 می باشد. چنان چه روزی در مجلس امام صادق (علیه السلام) این لقب مبارک برده شد،
 
امام صادق (علیه السلام) به جهت تعظیم و احترام از جای برخاست.(نجم الثاقب، ص444) 
 
محدث نوری می گوید:
 
وقتی نام حضرت حجة بن الحسن (علیه السلام) در حضور امام رضا (علیه السلام) برده شد، 
 
آن حضرت از جای برخاست و دو دست مبارکش را روی سرگذاشت
 
و فرمود:"اللهم عجل فرجه و سهّل مخرجه" (منتخب الاثر، ص505)
 
از امام صادق(علیه السلام) سوال شد:
 
 چرا هنگام شنیدن نام امام زمان (علیه السلام) از جای خود بر می خیزیم؟
 
حضرت فرمود: چون غیبت حضرت مهدی(ارواحنا فداه) طولانی است و امام از شدت محبتی
 
که به دوستان خود دارد هر زمانی که شخصی از او یاد کند نگاهی به او می نماید و سزاوار 
 
است که یاد کننده به جهت احترام و تعظیم، از جای خود برخیزد؛ هنگامی که مولای خویش او 
 
را به نظر مهر و عطوفت نگاه می کند، پس از جای خود برمی خیزد و از خدای تبارک و تعالی 
 
تعجیل فرج ایشان را بخواهد.(منتخب الاثر، ص505)
 
و همان طور که در روایات مشاهده می شود ایستادن و احترام در مواردی بوده که نام امام
 
علیه السلام شنیده می شد، و از آن جا که حکم شرعی در این باره وجود ندارد، در صورتی
 
که شما به یاد حضرت می افتید، می توانید جهت حفظ احترام حضرت این کار را انجام دهید. 
 
مشاوران شبکه امام مهدی علیه السلام
 
اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافيةوالنصر واجعلنی من أعوانه وأنصاره آمين
 
 
 
 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : پنج‌شنبه 31 مرداد 1392
درس (١٩) امام شناسي /شخصيت شناسي امام قسمت سوم
درس نوزدهم امام شناسي
 
 
به زودي شبهه‏اي به شما روي خواهد آورد و شما نه پرچمي خواهيد داشت كه ديده شود و نه 
 
امامي كه هدايت كند. تنها كساني از اين شبهه نجات خواهند يافت كه دعاي غريق را بخوانند. 
 
دوران غريبي است دوران غيبت. امواج شبهه و فتنه از هرسو رو مي‏كند و تا به خود بيايي چون 
 
كشتي شكسته‏ها در دل درياي بيكران، حيران و سرگردان دست و پا مي‏زني كه آيا دستگيري 
 
هست؟ آيا فريادرسي هست؟ آيا كسي براي نجات اين غريق بي‏پناه مي‏آيد؟ امّا هميشه روزنة 
 
اميدي هست. از ميان تاريكي‏ها، نوري مي‏درخشد و تو را به خود مي‏خواند كه اي غريق درياي
 
فتنه‏ها و اي سرگردان در ميان شبهه‏ها، نجاتت را تنها از من بخواه!
 
 آنچه گفته شد مقدّمه‏اي بود براي حديثي از امام‏صادق(ع).
 
((عبدالله بن سنان، يكي از ياران امام صادق(ع) نقل مي‏كند :
 
كه روزي آن حضرت خطاب به ما فرمودند:
 
به زودي شبهه‏اي به شما روي خواهد آورد و شما نه پرچمي خواهيد داشت كه ديده شود و نه 
 
امامي كه هدايت كند. تنها كساني از اين شبهه نجات خواهند يافت كه دعاي غريق را بخوانند.
 
گفتم: دعاي غريق چگونه است؟
 
فرمود: مي‌گويي: 
 
يا الله يا رَحمنُ يا رحيمُ يا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثبِّت قَلبِي عَلي دِينكَ.
 
اي خدا، اي بخشنده، اي بخشايشگر، اي كسي كه قلب‏ها را دگرگون مي‏سازي! قلب مرا بر 
 
دينت پايدار فرما.))
 
اي خدا، اي بخشنده، اي بخشايشگر، اي كسي كه قلب‏ها را دگرگون مي‏سازي! قلب مرا
 
بر دينت پايدار فرما.
 
 بياييد دست‏هايمان را بلند كنيم و از خدا بخواهيم كه تا ظهور حجتش قلب‏هاي ما را بر صراط 
 
مستقيم پايدار بدارد و از  در افتادن در امواج فتنه‏ها و شبهه‏هاي آخرالزّمان نگه دارد.
 
(( كمال الدّين و تمام النعمة، ج 2، ص 512. ))برگرفته از ماهنامه موعود شماره ٧٩
 
@هدایتگر این عصر، چگونه شخصیتی است؟ قسمت سوم
 
 
@  کشتی نجات
 
در روایات متعددی، اهل­بیت علیه السلام و خصوصاً حضرت مهدی علیه السلام با عنوان "سَفینَةُ 
 
النَّجاه" یعنی کشتی نجات، یاد شده‌اند[22].
 
 کشتی نجات، در دریای متلاطم به دنبال افرادی می‌گردد که در حال غرق شدن هستند تا 
 
نجاتشان ‌دهد.
 
اما به یاد داشته باشیم مَثَل امام، مَثَل کعبه است[23]. این مردم هستند که باید به سوی 
 
هدایت‌ گر خویش بشتابند تا از او کسب فیض و هدایت نمایند نه اینکه وظیفه‌ی امام باشد
 
به دنبال آنها راه بیافتد. بنابراین، درست است که امام هر زمانی، کشتی نجات مردمان آن 
 
عصر است ولی به شرط اینکه مردم به این کشتی نجات توجه کنند و برای نجات از ضلالت
 
به ایشان مراجعه نمایند[24].
 
اهمیت مراجعه به کشتی نجات برای مردم دوران غیبت بیش از مردم سایر اعصار است.
 
چراکه امام صادق علیه السلام درباره‌ی مردم عصر ما به صراحت، از واژه‌ی "غریق"
 
استفاده کرده‌اند[25].
 
غریق یعنی کسی که در حال غرق شدن است. یعنی حال ما در عصری که حجت زمان از
 
دیده‌ها پنهان است، حال کسی است که هر آن ممکن است غرق و هلاک گردد.
 
اما مشکل اینجاست که آن کس که در دریای متلاطم دست و پا می‌زند، وخامت اوضاع پیش 
 
آمده را وجدان می‌کند و با ذره ذره‌ی وجود تلاش می‌کند راه نجاتی بیابد؛ اما ما غافل از 
 
شرایطی که در آن هستیم، نه غرق شدن را احساس می‌کنیم و نه در پی یافتن کشتی نجاتی 
 
هستیم.
 
چه دردناک است آن هنگام که پدر دلسوزمان به نجات فرزندانش می‌شتابد اما برخی، از روی 
 
جهل این کشتی نجات را هم پس می‌زنند.
 
  @چاه آب رها شده
 
قرآن کریم، حال امام ما را با این عبارت وصف نموده: "بئر معطله[26]" یعنی چاه آبی که 
 
بی‌استفاده رها شده است.
 
امام کاظم علیه‌السلام فرموده‌اند:
 
"چاه معطل، امام ساکت است[27]". امام صامت و ساکت، امامی است که به امر خدا سکوت 
 
اختیار کرده و خویشتن را اظهار و ابراز نمی‌کند. مصداق بارز چنین امامی، حضرت ولی­عصر 
 
علیه السلام ، در دوران غیبت است.
 
به چاهی معطل می‌گویند که پر آب و قابل استفاده باشد اما کسی از آب آن برداشت نکند. 
 
درست مانند امام غایبی که کسی به او مراجعه نمی‌کند و از علم و برکاتش بهره نمی‌برد[28] . 
 
بسیاری از وجود چنین آب گوارایی بی‌خبرند. برخی نیز تنها اسمی از امام غایب شنیده‌اند
 
و هیچ گاه برای رفع عطش خود، به ایشان مراجعه نکرده‌اند. حتی کسانی که به امامت امام 
 
زمان اعتقاد دارند و ایشان را در قید حیات می‌دانند، چنین می‌پندارند که تا زمان ظهور، شأن 
 
امامت و هدایتِ آن حضرت، تعطیل است. چراکه کسی نمی‌داند امام عصر را کجا بیابد تا از او 
 
سیراب شود!
 
 تنها عده معدودی گوهر وجود چنین چاه پرآبی را درک نموده‌اند و از فیض ایشان بهره برده‌اند.
 
یکی از مصادیق نصرت امام زمان این است که ایشان را از این غربت خارج سازیم و
 
افراد بیشتری را با این چاهِ پرآبِ رها شده آشنا سازیم.
 
آنان که حلاوت حضور و هدایتگری حضرت مهدی موعود را چشیده‌اند، می‌توانند دیگران را
 
نیز از وجودش آگاه سازند.
-------------
22]  -  به عنوان نمونه بنگرید به: بحارالانوار، ج 53، ص 172. و همان کتاب، ج 40، ص 57.
[23]  -  بحارالانوار، ، ج 36، ص 353.
[24]  - پیامبر فرموده‌اند: "هر که دوست دارد به دین من متمسّک باشد و پس از من بر کشتی نجات سوار گردد، از علی بن ابی طالب پیروی کند ...": بحارالانوار، ج 36، ص 101.
[25] - امام صادق می‌فرمایند در عصر غیبت، مردم دعای غریق را زیاد بخوانند و آن دعا این است: "یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک": بحارالانوار، ج 92، ص 326.
[26]  -  قرآن کریم، سوره حج، آیه 45.
[27]  - "اَلبِئرُ المُعَطَّلةُ الاِمامُ الصّامِتُ": کافی، ج 1، باب فیه نکت ...، ح 75، ص 427.
[28]  - در توضیح «بئر معطله» اهل بیت چنین فرموده‌اند: "چاه معطله یعنی عالِمی که به او مراجعه نمی‌کنند، و از علم او بهره برده نمی‌شود": بحارالانوار، ج 11، ص 19.)
---------
( برگرفته از سايت علمي وفرهنگي محمد صلي الله عليه وآله )
 
اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافية والنصر واجعل من أعوانه وأنصاره آمين
 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : پنج‌شنبه 31 مرداد 1392
درس (١٨)امام شناسي/ شخصيت شناسي قسمت دوم
درس هجدهم  امام شناسي 
 
سَلامٌ عَلى آلِ يسَّ اَلسَّلا مُ عَلَيْكَ يا د اعِىَ اللَّهِ وَرَبّانِىَّ آياتِهِ
 
سلام بر آل يسين سلام بر تو اى دعوت كننده به خدا و عارف به آياتش
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا بابَ اللَّهِ وَدَيّانَ دينِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خَليفَةَ اللَّهِ وَناصِرَ حَقِّهِ
 
سلام بر تو اى واسطه خدا و سرپرست دين او سلام بر تو اى خليفه خدا و ياور حق او
 
اَلسَّلام عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللَّهِ وَدَليلَ اِرادَتِهِ ،
 
سلام بر تو اى حجت خدا و راهنماى اراده الهي
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا تالي كتاب الله و ترجمانه ،
 
سلام برتو اى تلاوت كننده كتاب خدا و تفسير كننده آيات او
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ فى آناءِلَيْلِكَ وَاَطْرافِ نَهارِكَ
 
سلام بر تو در تمام آنات ودقايق شب و سرتاسر روز
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا بَقِيَّةَ اللَّهِ فى اَرْضِهِ
 
سلام بر تو اى بجاى مانده از طرف خدا در روى زمين
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا ميثاقَ اللَّهِ الَّذى اَخَذَهُ وَوَكَّدَهُ
 
سلام بر تو اى پيمان محكم خدا كه از مردم گرفت و سخت محكمش كرد....
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَقوُمُ ،
 
سلام بر تو هنگامى كه بپا مى ايستى
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَقْعُدُ
 
سلام بر تو هنگامى كه مى نشينى
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَقْرَءُوَتُبَيِّنُ
 
سلام بر تو هنگامى كه (فرامين حق را) مى خوانى و تفسير مى كنى
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تُصَلّى وَتَقْنُتُ
 
سلام بر تو هنگامى كه نماز مى خوانى و قنوت كنى
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَرْكَعُ وَتَسْجُدُ
 
سلام بر تو هنگامى كه ركوع و سجده بجاى آورى.....
 
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ بِجَوامِعِ السَّلامِ
 
سلام بر تو به همه سلامها
 
 
زيارت آل ياسين مجموعه اي كامل در اعتقاد صحيح، و راه و رسم خداپرستي و دين‏داري است   
 
كه در عصر تاريك و پر‏فتنه و فساد غيبت، چراغي فروزان و راهنمايي مطمئن براي جويندگان 
 
راه حق و پويندگان مسير كمال و صراط مستقيم است.
 
اين هشدار طبيب الهي است كه از آلودگي انسان‌ها به پليدي هاي فكر و ناهنجاري هاي رفتار 
 
جلوگيري مي كند و نسخه‌ي شفابخشي است كه مبتلايان و بيماران را رهايي و بهبودميبخشد 
 
به طور كلّي جامعه را بسوي خوبي¬ها و شايستگي ها سوق مي دهد و از كجروي ها و پستي 
 
ها باز می‏دارد.
 
علماي گران‏قدر شيعه، اين زيارت شريف را در آثار خود نقل كرده اند، و پيوسته به حفظ و 
 
خواندن آن سفارش نموده اند لذا شيفتگان حضرت بقيه‌الله‌الاعظم (عجَّل‌الله تعالي فرجه)، 
 
همواره به تلاوت آن مداومت داشته و دارند و از آثار و بركات بي پايان آن بهره ها يافته اند.
 
به ياري خدا و به اميد توجهات امام عصر مبحث شخصيت شناسي امام را ادامه مي دهيم:
 
 
@هدایتگر این عصر، چگونه شخصیتی است؟ قسمت دوم
 
@کهف حصین[7]
 
یکی از صفات اهل بیت علیهم‌السلام، "کهف حصین" است[8] .
 
امام صادق علیه السلام می‌فرمایند:
 
"ما پناهگاه کسی هستیم که به ما پناه آوَرَد[9]".
 
امام رضا علیه السلام می‌فرمایند:
 
"امام، پناه بندگان است آن هنگام که در سختی‌ها و مصیبت‌های مرگبار، راه به جایي 
 
ندارند[10]".
 
آری!
 امام، پناهگاهی امن برای مخلوقات خداست. نه فقط برای مؤمنان، بلکه برای همه‌ی جهانیان.
 
تا آنجا که اگر آنانی که بنای مخالفت با امام را دارند، به ایشان پناه آوَرَند، از مهر و حمایت 
 
حضرت بی‌نصیب نخواهند ماند.
 
نمونه‌های بسیاری را در تاریخ شاهد بوده‌ایم که دشمنان اهل بیت در حالی که از همه جا رانده 
 
شده بودند، به امام زمان خویش پناه آورده‌اند. مانند مروان، حاکم اموی که پس از سرنگونی 
 
حکومت یزید، مورد خشم اهالی مدینه قرار گرفت. مروان تصمیم گرفت خانواده اش را از بیم 
 
آزار مردم نزد دوستان خود بگذارد و خود مدینه را ترک کند. اما کسی به آنها پناه نداد. عاقبت، 
 
از همه جا ناامید نزد امام سجاد علیه السلام رفت و از ایشان درخواست کمک کرد. امام نیز 
 
پذیرفتند و خانواده‌ی مروان را در پناه خویش حفظ نمودند[11] .  
 
آری! حتی دشمنان این خاندان، به شأن پناه دهندگی و جوانمردی ایشان ایمان داشتند.
 
@ دارالامان :
 
امام دارالامان است. نه فقط در برابر مصائب دنیایی. بلکه امان است برای آنان که از شر 
 
شیطان به دامانش پناه جسته‌اند.
 
 چه کسی می‌تواند آدمی را از شر شیطانی که چونان خون در سراسر وجود آدمی جاری 
 
است[12] ، محافظت نماید، جز دژ محکم خدا بر زمین؟
 
آن هنگام که ابلیس بر خدا گردن کشید[13]  و از درگاه الهی بیرون رانده شد[14]، از خدا تا 
 
روز رستاخیز مهلت خواست[15]. نه برای توبه و استغفار؛ بلکه برای اغوای آدمیان. و خداوند 
 
از باب امتحان، او را مهلت داد[16]؛ اما نه تا روز قیامت، بلکه تا روز ظهور منجی آخر زمان، 
 
مهدی[17]! از این روست که شیطان از هیچ یک از حجت‌های الهی به اندازه‌ی امام زمان 
 
علیه‌السلام هراس نداشته است. او به خوبی می‌داند آغاز حکومت مهدی موعود، یعنی پایان 
 
سلطنت شیطان. یعنی برچیده شدن بساط اغوای آدمیان. یعنی جدا شدن سر ابلیس از تن، 
 
توسط جانشین خدای رحمان[18].
 
پناه جستن از شر شیطان و تمسّک به پناه عالمیان -مهدیِ صاحب الزمان- تنها مأمن امنی است 
 
که ابلیس جرأت نزدیک شدن به آن را ندارد. پس عقل حکم می‌کند برای در امان ماندن از 
 
وسوسه‌های شیطان، به کهف حصین زمان خویش مراجعه نماییم. 
 
امام، کهف حصین است. نه فقط در برابر شدائد و بلایای دنیوی. بلکه پناهگاه بندگان است
 
در سختیِ برزخ و قیامت.
 
محبت و دلسوزی دوست، برادر، پدر و حتی مادر، حد و اندازه‌ای دارد. لااقل بنا به روایت قرآن، 
 
می‌دانیم روزی فرا می‌رسد که حتی:
 
"مادران شیرده فرزندان شیر خوار خود را رها می‌کنند[19]"
 
و "آدمی از برادر، مادر، پدر، همسر و فرزندانش فرار می‌کند[20]"
 
در آن لحظات خطیر که انسان، بیش از هر زمان دیگری محتاج حمایت است، نه از دلسوزی 
 
پدر، خبری خواهد بود و نه از محبتِ مادر، نشانی.
 
 اما امام در چنین روزی نیز پناه امن امتش خواهد بود[21] .
---------
 
 7]  - کهف حصین به معنای پناهگاه محکم و نفوذناپذیر است: فرهنگ فارسی معین، ذیل واژه های «کهف» و «حصین».
[8]  - "اَللّهُم صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد الْكَهْف الْحَصین": بحارالانوار، ج 87، ص‌20.
[9]  - بحارالانوار، ج 50، ص 299.
[10]  -  کافی، ج 1، باب نادر جامع فی فضل الامام و صفاته، ح 1، ص 200.
[11]  -  منتهی الآمال، باب 6، فصل 2، ص 584.
[12]  - جاى او (شیطان) را در سینه‌هاى ما مقرر فرمودى، و او را در رهگذر خون ما روان گردانیدى": صحیفه سجادیه، بخش 25، فقره‌ی 6، ص 122.
[13]  - "وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِیسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ": قرآن کریم، سوره بقره، آیه 34.
[14]  - "قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّکَ رَجِیمٌ": قرآن کریم، سوره حجر، آیه 34.
[15]  - "قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلَى یَوْمِ یُبْعَثُونَ": قرآن کریم، سوره حجر، آیه 36.
[16]  - "قَالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِینَ": قرآن کریم، سوره حجر، آیه 37.
[17]  - "إِلَى یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ": قرآن کریم، سوره حجر، آیه 38. ؛ امام سجاد ذیل این آیه فرموده‌اند: "وقت معلوم روز قیام قائم است": منتخب الانوار المضیئه، ص 203.
[18]  - امام سجاد فرموده‌اند: "وقت معلوم روز قیام قائم است که خداوند وقتی او را اذن قیام می‌دهد در مسجد کوفه شیطان به نزد او می‌آید تا آنکه در مقابل آن حضرت زانو می‌زند و می‌گوید: واویلاه از این روز، پس آن حضرت موی پیشانیش را می‌گیرد و او را گردن می‌زند و آن روز وقت معلوم است": منتخب الانوار المضیئه، ص 203.
[19]  - "یَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ": قرآن کریم، سوره حج، آیه 2.
[20]  - "یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ؛ وَأُمِّهِ وَأَبِیهِ؛ وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِیهِ": قرآن کریم، سوره عبس، آیات 34 تا 36.
[21]  -  بحارالانوار، ج 23، ص 218.
---------
 
اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافية والنصر واجعل من أعوانه وأنصاره آمين
 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : پنج‌شنبه 31 مرداد 1392
درس(١٧) امام شناسي/ شخصيت شناسي قسمت اول
 
درس هفدهم امام شناسي
 
 در کتاب عشق بنویسید
آن مرد در باران نیامد
آن مرد گناه ما را دید و مثل ابر زمستانی گریه کرد
آن مرد از جاده میاید
بنویسید آن مرد در کنار ماست و ما او را ندیدیم
آن مرد دلش را به ما خوش نکرد
آن مرد به دنبال ٣١٣ جوانمرد نبود
آن مرد زمانش را نیافت
آن مرد باران شد .......
آن مرد زیر باران خیس شد
مثل شمع آب شد
آن مرد فکر میکنم فراموش شد ......
آن مرد جمعه میاید
جمعه هم فراموش شد ....
شاید این جمعه بیاید
ولی جمعه هم از انتظار خیس خسته شد.
اللهم عجل لولیک الفرج
برای آمدنش دعا کنیم............
 
درپي مباحث امام شناسي به بررسي شخصيت ممتاز امام عصر مي پردازيم .تا با شناخت 
 
شخصيت والاي امام زمينه ي محبت بيشتر و به دنبال آن پيروي از ايشان توفيق راهمان شود
 
دراين جا همان گونه كه اشاره خواهم كرد ، از مباحث استاد بسيطي وبا رجوع به سايت علمي
 
وفرهنگي محمد صلي الله عليه وآله وسلم مطالبي تقديم حضورتان مي گردد.
 
@هدایتگر این عصر، چگونه شخصیتی است؟ قسمت اول
( نویسنده: مسعود بسیطی )
 
در راستای یاریِ خدا و جانشینش، خدمتی ارزشمندتر از معرفی صحیح امام به مردم نیست
 
هیچ تعریفی نیز از آنچه حجت‌های الهی بیان کرده‌اند، کامل‌تر و صحیح‌ تر نخواهد بود. پس 
 
پسندیده‌تر آن است که ببینیم هدایتگران الهی، شخصیت امام را چگونه معرفی کرده‌اند.
 
در این نوشتاربه برخی از تعاریفی که سفیران هدایت درباره‌‌ی امام داشته‌اند، اشاره می‌گردد.
 
 
 @@مونسِ مدارا کننده
 
امام رضا - هشتمین هدایتگر الهی پس از رسول خدا - می‌فرمایند:
 
"امام، مونس و همدمی رفیق و مدارا کننده است[1]."
 
آدمی ممکن است با افراد زیادی دوست باشد، اما، همه‌ی آنها انیس نیستند. انیس، همدمی 
 
است که بتوان با او انس گرفت و با کمال اطمینان و اعتماد درد دل نمود. چنین افرادی زیاد 
 
نیستند.
 
امام رضا امام را دوستی معرفی می‌کنند که علاوه بر انیس بودن، رفیق نیز هست.
 
 یعنی صاحب رفق و مدارا با آدمی است. امام، دوستی صمیمی است که به دلیل محبت و 
 
خیرخواهی‌اش می‌توان با او انس گرفت و حتی رازهای دل را به او گفت و آرام گرفت.
 
آیا ما نیز امام را به این شأن قبول داریم؟ آیا با ایشان انس می‌گیریم و رفاقت می‌کنیم؟
 
 
@@  برادر تنی
 
امام رضا علیه السلام می‌فرمایند: امام، همانند برادری تنی است و رابطه‌اش با انسان همچون 
 
رابطه‌ی بین دو برادر است[2]. امام، انسان‌ها را جزیی از خود و پاره‌ی تن خود می‌داند و غم و 
 
 
شادی مردم، خصوصا مؤمنان و دوستدارانش، ایشان را غمگین و شادمان می‌کند.
 
آیا ما نیز در غم و شادی امام شریک هستیم؟ آیا ایشان را همچون برادری تنی دوست 
 
می‌داریم؟
 
 
  @@پدر دلسوز
 
رسول اکرم و علی علیهما السلام، پدران امت[3]  و سایر ائمه، وارث آن‌ها هستند.
 
 امامِ هر عصری، پدر مردم آن زمان است[4]
 
و امروز امام زمان، حضرت حجت بن الحسن العسکری، پدر بزرگوار ما محسوب می‌شوند.
 
یک پدر دلسوز، در مقابل فرزندش احساس مسوولیت می‌کند و برای سعادتمندی او از هیچ چیز 
 
دریغ نمی‌نماید.
 
 امام رضا علیه السلام می‌فرمایند: امام پدری دلسوز است[5]. بنابراین، سعادتمندی، موفقیت و 
 
عاقبت به خیری ما آرزوی امام زمان است و در این راه چیزی برای فرزندان‌شان کم نخواهند 
 
گذاشت.
 
آیا ما نیز امام را به پدری قبول داریم؟ آیا لااقل همان شأنی را که برای پدران خویش رعایت 
 
می‌کنیم، برای ایشان نیز قائل هستیم؟
 
 
 
@@  مادر مهربان
 
امام، نه تنها پدر دلسوز امت است، بلکه به تعبیر امام رضا علیه السلام، مانند مادری مهربان که 
 
به فرزند خردسالش مهر می‌ورزد، به انسان‌ها محبت دارد[6].
 
هر کس بخواهد بالاترین نمونه‌ی محبت، عاطفه و ایثار را نام ببرد، محبت مادر به کودک 
 
شیرخوار را مثال می‌زند. چراکه مادر به کودک خردسالش که نه تحمل گرسنگی و تشنگی دارد 
 
و نه قدرت حفاظت از خود، بی‌دریغ و با کمال میل محبت می‌کند. طفل صغیر اگر حتی برای 
 
زمان کوتاهی به حال خویش رها شود، ممکن است هلاک گردد و کدام مادری است که تاب دیدن
 
 چنین صحنه‌ای را داشته باشد؟
 
محبت امام نسبت به مردم به چنین محبتی تعبیر شده است. اما در ترسیم قهر و غضب امام، 
 
پس از ظهور آنچنان مبالغه شده که تا اسم ظهور امام زمان می‌آید، اکثریت مردم تصویری 
 
خشن از امام را در ذهن متصور می‌شوند. در حالی که محبت امام به مردم، به مهرِ مادری 
 
تشبیه شده است. کدام مادری راضی به اِعمال خشونت نسبت به کودک دلبندش خواهد شد؟
 
آن چه از روایات بر می‌آید این است که بسیاری از جنگ‌ها و خون ریزی‌ها قبل از قیام امام رخ 
 
می‌دهد و ربطی به ظهور ندارند. بلکه ناشی از فسادی است که مردم در زمین به راهانداخته‌اند.
 
 البته در اینکه امام، ظالمانی را که قصد می‌کنند مانع از امنیت و هدایت مردمان شوند، از دمِ 
 
تیغ می‌گذرانند شکی نیست. در اینکه منجی مظلومان، نسل ظالمین را از ریشه بر می‌چیند 
 
حرفی نیست. در اینکه هر که بر عدالت علوی بشورد، به دست عدل گستر مهدی موعود، تارانده 
 
می‌شود سوالی نیست. اما اینکه تیغ بر فرزندانش کِشَد و آنان را که خود قربانی ظلم و جهل 
 
بودند، گردن زند، با رحمت و عطوفت مادرانه‌اش سازگار نیست.
 
اگر معرفت و شناخت مردم از حجت زمان اصلاح شود، محبت امام در سینه‌هاشان به جوش 
 
می‌آید، تمنای وصال، جان‌شان را در بر می‌گیرد و چنین بی‌تفاوت در غیبت محبوب عمر 
 
نمی‌گذرانند.
 
[1]  -  کافی، ج 1، باب نادر جامع فی فضل الامام و صفاته، ح 1، ص 200.
[2]  - همان مدرک.
[3]  - "من و علی پدران این امت هستیم": بحارالانوار، ج 16، ص 95.
[4]  - "از امام باقر درباره‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی آیه‌ی «وَ والِدٍ وَ ما وَلَدَ» سوال شد ایشان فرمودند منظور علی علیه السلام و فرزندان ایشان هستند": بحارالانوار، ج 36، ص 13.
[5]  -  کافی، ج 1، باب نادر جامع فی فضل الامام و صفاته، ح 1، ص 200.
[6]  - همان مدرک
 
 
اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافية والنصر واجعلنی من أعوانه وأنصاره آمين


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : چهارشنبه 30 مرداد 1392
درس (١٦) امام شناسي/ مضطر واقعي كيست؟! حكم ذكر نام امام چیست؟
درس شانزدهم امام شناسي
 
@مضطرواقعي:
 
خداوند در قرآن شرایط اضطرار را این گونه توصیف می کند:
 
«…تا اینکه زمانی که در کشتیها قرار گرفتید و بادهای ملایم آنها را حرکت داد و ایشان به
 
آن خوشحال شوند، [ناگهان] طوفان شدیدی می ‌‌وزد و موج از هر سو به طرف آنها ‌‌آید و یقين 
 
کنند که در محاصره ی آن قرار گرفته‌‌اند، در این هنگام با اخلاص در دین، خدا را می‌‌خوانند که 
 
اگر ما را نجات دهی از سپاس‌گزاران خواهیم شد، پس چون آنان را رهانید، ناگهان در زمین
 
به ناحق سرکشی می‌کنند.»( سوره ی یونس، آیات ۲۲ و ۲۳)
 
احتمالاً شنیده یا دیده اید که پیش از دعا کردن و حاجت خواستن، این آیه را می خوانند:
 
«امّن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء (سوره ی نمل، آیه ی ۶۲)
 
شاید ندانید که مضطر واقعی، امام عصر (ارواحنا له الفداء) هستند و این آیه درباره ی
 
ایشان نازل شده است.
 
هیچ کدام از ما، نمی توانیم شرایط اضطرار آقایمان را درک کنیم. ایشان هزار و صد و هفتاد 
 
و اندی سال است که در غیبت به سر می برند و علاوه بر ناراحتی از گناهان و ندانم کاری های 
 
شیعیان، رنج بسیاری از دشمنان برده اند. بیش از آن، بسیاری از دوستان و همراهانشان در 
 
اثر گذشت زمان، پیر شده و رحلت کردند و امام، برای هر کدام آنها، غمگین شده اند.
 
غیر از اینها، شهر به شهر و صحرا به صحرا گشتن امام نیز، در فهرست این رنج ها قرار
 
می گیرد.ومی دانیم، بسیاری چیزها هست که درباره ی قلب مهربان و صبور ایشان نمی دانیم.
 
امام صادق (ع)، درباره ی آیه ی امّن یجیب، فرمودند:
 
«این آیه درباره قائم آل محمد (ع) نازل شده است، آن مضطرّی که هرگاه در مقام [ابراهیم]
 
دو رکعت نماز بگذارد و خداوند را بخواند و دعا کند، خداوند دعای او را اجابت فرماید و او را 
 
خلیفه در زمین قرار دهد.»
 (تفسیر القمی، ص ۴۹۷؛ به نقل از موسوی اصفهانی، محمد تقی، مکیال المکارم، ج ۱،
نشر مسجد مقدس جمکران، ۱۳۸۵، ص ۹۵ )
 
و در روایت دیگری از امام صادق (ع) چنین آمده است:
 
«به خدا سوگند گویا من به سوی قائم می ‌نگرم، در حالی که پشتش را به حجرالاسود زده
 
و خدا را به حقّ خود می‌خواند… سپس فرمود: به خدا سوگند مضطرّ در کتاب خدا در آیه ی 
 
«امّن یجیب المضطرّ…» اوست.»( عروسی حویزی، عبد علی بن جمعه، تفسیر نور الثّقلین، ج ۴، ص ۹۴؛ به نقل از هادیان شیرازی، عبدالرسول، «فرج بعد شدت»، ماهنامه ی موعود، شماره ی ۱۱۱)
 
اگر بدانیم، بهترین دوستمان را مشکلات و سختی ها احاطه کرده است، دعایش نمی کنیم…؟
 
 سايت اثبات حقانيت مكتب اهل البيت (ع)
 
 
@آيا ذكر نام امام اشكال دارد؟
 
مطابق روايات متعدد ، از بردن نام حضرت مهدي (ع) كه همنام پيامبر اسلام (ع) است
 
نهي شده ، از اين رو نام او را در نوشتن اين گونه ‹‹م ح م د›› مي نويسند؟
 
آيا نام بردن او حرام است ؟
 
اين مسأله يك مسأله فقهي است ، بعضي از علما و فقها از بررسي روايات چنين استفاده
 
كرده اند كه در عصري (مانند غيبت صغري) كه خطر و فشار بسيار بود و براي حفظ جان 
 
حضرت مهدي (ع) و ديگران نياز به تقيه و رازپوشي بود ،
 
امامان (ع) از بردن نام آن حضرت نهي نموده اند ، ولي در اين عصر كه تقيه اي در كار
 
نيست ، بردن نام او اشكال ندارد .
 
بر همين اساس يكي از واسطه ها ، همين سوال را از ناحيه مقدسه نمود ازطرف حضرت مهدي (ع) چنين پاسخ آمد :
 
ان دللتم علي الاسم اذاعوه، و ان عرضواالمكان دلوا عليه: 
 
‹‹اگر آنها را به نام حضرت مهدي (ع) آگاه سازيد ، آن را ظاهر مي سازند ،
 
و اگر مكانش را بشناسند بر ضد او اقدام مي كنند.›› (وسائل الشيعه، ج11، ص488)
 
بر همين اساس ، در مواردي كه تقيه و خطر جاني نبوده ، حتي خود امام حسن عسكري
 
نام مبارك حضرت مهدي (ع) را به زبان آورده است ،
 
 از جمله روايت شده امام حسن (ع) گوسفندي را به عنوان عقيقه ، براي بعضي از
 
اصحابش فرستاده و فرمود :
 
هذه من عقيقه ابني محمد :
 
‹‹اين گوسفند ، عقيقه فرزندم محمد (حضرت مهدي) است.›› (وسائل الشيعه، ج11، ص489)
 
جماعتي از علماي بزرگ ، مانند : شيخ مفيد ، علامه حلي، فاضل مقداد ، سيد مرتضي و محقق 
 
در كتب خود به ذكر نام مبارك حضرت مهدي تصريح كرده اند ،
 
نظريه شيخ حر عاملي نيز همين است
 
  علامه اربلي نيز تلفظ به نام حضرت مهدي (ع) را در آنجا كه تقيه نباشد جايز مي داند .
 
اللهم عجّل لوليّك الفرج والعافية والنصر واجعلنی من أعوانه وأنصاره آمين
 


|
امتیاز مطلب : 10
|
تعداد امتیازدهندگان : 4
|
مجموع امتیاز : 4
نویسنده : تاج بخشيان
تاریخ : چهارشنبه 30 مرداد 1392


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران