عمرو اهوازي

«عمرو اهوازي» از کساني است که امام قائم (عج) را در دوران حيات امام عسکري عليه السّلام

زيارت کرده است. او مي گويد:

«حضرت عسکري عليه السّلام، فرزند بزرگوارش را به من نشان داد و

فرمود: اين صاحب شماست»(الغيبة شيخ طوسي ص 140).

دعای افتتاح

يکي از دعاهايي که شبهاي ماه مبارک رمضان خوانده مي شود،

دعاء افتتاح است اين دعا را حضرت وليّ عصر (عج) به «محمّد بن عثمان» (دومين نائب خاص) تعليم داده و او منتشر نموده است.

علاّمه مجلسي در «زاد المعاد» مي گويد:

«امام زمان (عج) آن را براي شيعيان نوشته است که هر شب ماه رمضان بخوانند،

فرشتگان مي شنوند و براي خواننده ي آن استغفار مي کنند»

. در اين دعاي شريف به طور جامع و ويژگيهاي حکومت حضرت مهدي (عج) که به عنوان «دولت کريمه» خوانده شده، اشاره شده است.

مرجع تقليد

يکي از اموري که در دوران غيبت کبري اهميت ويژه اي دارد،

تقليد از مجتهد جامع شرايط است. علماي شيعه اماميّه مي گويند:

عمل به تقليد به دلايل عقلي و نقلي لازم است. عقل دستور مي دهد که فرد نادان،

از عالمي دانا راهنمايي بجويد و از او تقليد کند. دانشمندترين علماي هر ناحيه شيعه نشين،

عنوان مرجع تقليد دارند و او محل مراجعه مقلدان خود است.

مرجع تقليد، مجتهدي است که قوانين اسلام را بر اساس

«قرآن»، «سنت»، «اجماع» و «عقل» استنباط مي کند.

سلسله مراجع بزرگ تقليد از رحلت چهارمين نايب ويژه (ابوالحسن علي بن محمد سمري) در سال 329 ه به بعد آغاز شد.

عقيد

خادم امام حسن عسکري عليه السّلام بود

که مکرّر به ديدار حضرت مهدي (عج) نائل شده

و او اوصاف مبارکش را بازگو کرده است.

و هنگامي که امام عليه السّلام مي خواست فرزند بزرگوارش را به حضور بطلبد

به او دستور مي داد که داخل خانه شده،

آن حضرت را به محضر پدر بزرگوار بياورد.

جهاد در دوران غيبت معنا ندارد

شيخ حلبي موسس انجمن حجتیه در اين باره مي گويد:

[شيعه مي گويد:] در عصر غيبت امام زمان عليه السلام جهاد نيست، چرا؟

چون حاکم اسلامي که بايد معصوم باشد، مصداق پيدا نکرده است.

وظيفه داريم فقط دين خود را حفظ کنيم.

تکاليف شرعي مان را انجام دهيم و به شبهادت منکران جواب دهيم و ديگر هيچ!!!

از این نظریه به عنوان نظریه انتظار ویرانگر نام برده شده است که

امام خمینی (ره) نیز بشدت به مخالفت با آن برخاست.

فراگير شدن ظلم و جور

«فراگير شدن ظلم و جور»، از نشانه هاي معروف ظهور حضرت مهدي عليه السلام است.

اين نشانه در روايات بسيار، به چشم مي خورد.

گفتني است در اينجا سخن از زياد شدن ظلم و جور و گناه و کم شدن افراد صالح است؛

نه اينکه همه مردم کافر شوند، يا افراد صالح اصلا وجود نداشته باشد!

در همان زمان، که همه جا را تباهي فراگرفته وابرهاي تيره گناه سايه افکنده،

بايد افراد پاکباخته، متعهد وصالح، زمينه قيام آن حضرت راآماده سازند و

در حمايت از آن منجي بزرگ به جهاد برخيزند.

در روايات - در حالي که از زياد شدن ستم، به عنوان نشانه ظهور ياد شد -

به اين نکته نيز اشاره شده که جامعه منتظر مهدي عليه السلام،

بايد در به پا داشتن ارزش ها و مبارزه با ضد ارزش ها، تلاش جدّي کرده، به تهذيب نفس بپردازند و...