اولین باری بود که به کاظمین و سامرا می رفتم!

هنگامی که با حرم مخروبه امامان عسکریین مواجه شدم برایم باور کردنی نبود !

وقتی خودم را در کنار ضریح  پارچه ای این دو امام یافتم، بهت تمام وجودم را گرفت

باورم نمی شد ، اینجا سردابه مقدس امام زمان (عج) است که

اين چنین  سقف آن ، به خاک مطهرش سجده کرده است !

اما آنچه تمام وجودم را سوزاند ، شعار نویسی ها و ناسزاهایی بود که

علیه امیر المومنین علی (ع ) در خروجی شهر سامرا بر روی دیوارها دیده می شد!

گویا مظلومیت این خاندان ابدی است!

می خواستم فریاد بزنم :

آهای مردم سامرا هنوزهم در فرهنگ لغات ما، ضرب المثل "گدای سامرا" وجود دارد.

با شما هایم که یک عمر شهرتان جیره خور کرامات زائران حرم خلیفگان خدا بر روی زمین بوده است!

گویا یادتان رفته که نام شهرتان "سامرا" مخفف جمله

"سُر مَن رَﺁه" به معنی : "شاد شد هرکه او(حضرت حجت) را دید" است!

وبلاگ گل نرگس