آقاي ما!

در عبور از گذر لحظه ها،

در تپش مدام زمين و نگاه زهرآلود زمان،

مهر در سراشيب جاده ي عمل زير چرخهاي سنگين ستم له ميشود در نبودت!
تو ما را رها نخواهي کرد و

ما هر روز و هر ساعت و حتي هر ثانيه در آرزوي زيارت رخ چون خورشيدت،

دست بر آسمان داريم و در محمل نياز، از پروردگار بلند مرتبه، ظهور پرشکوه تو را تمنّا مي کنيم!
آقاي ما!
بيا که احساس نيازمند توست!
پرنده ها در سلام صبحگاه خود تو را مي خوانند و

گلها به اميد نوازشت رخ مي نمايانند!
بيا که دستهاي نا توان ما در آرزوي ياوري تو مولا، شب و روز از گونه هامان قطرات شبنم را بر مي چيند و

لطافت باران را به جاده هاي عشق مي پاشد،

بلکه گلستاني بسازد از گلهاي ناز و اطلسي که فرش راهت باشد و

خاک قدمت!
بيا که زمين تشنه ي محبت و سلام توست و

زمان در نقطه ي انتظار ايستاده است..........